مطالعه رفتار الکتروشیمیایی هیوسین ان- بوتیل بروماید و گایفنزین و توسعه روش های و
ساعت ٧:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۱٦ 

در این مطالعه، رفتار و اندازه گیری الکتروشیمیایی هیوسین ان- بوتیل بروماید و گایفنزین و همچنین اندازه گیری ملوکسیکام و کلوزاپین در نمونه های دارویی و بیولوژیکی به روش ولتا متری عاری سازی جذب سطحی مورد بررسی قرار گرفته است. هیوسین ان- بوتیل بروماید به عنوان داروی ضد اسپاسم برای درمان بیماریهای اسپاسم گوارشی یا ادراری- تناسلی مورد استفاده قرار می گیرد و گایفنزین به عنوان داروی خلط آور برای درمان علامتی سرفه ناشی از سرماخوردگی و عفونتهای ناشی از سرماخوردگی مورد استفاده قرار می گیرد. بدلیل اهمیت حیاتی ، رفتار الکتروشیمیائی این دو دارو در محیطهای آبی و ناآبی توسط روشهای ولتامتری DC,DPV,CV مورد مطالعه قرار گرفته و اثر عوامل گوناگون نظیر pH , نوع الکترولیت, نوع الکترود وسرعت چرخش الکترود و غیره بررسی شده است. هیوسین ان- بوتیل بروماید در سطح الکترود Pt و در۲ pH< و در حدود پتانسیل ۱ ولت نسبت به الکترود رفرانس Ag/AgCl بصورت برگشت پذیر اکسید می شود در حالیکه گایفنزین طی یک فرایند برگشت ناپذیر در سطح الکترود GC و در ۱٠ pH< در حدود پتانسیل ۱/۲۶ ولت نسبت به الکترود رفرانس Ag/AgCl اکسید می شود.شرایط اکسیداسیون به روش DPV در سطح الکترود Pt برای هیوسین ان- بوتیل بروماید و در سطح الکترود GC برای گایفنزین بهینه شده است بطوریکه منحنی کالیبراسیون در محدوده M ۶- ۱٠ − 3- ۱٠ خطی می باشد. روش DPV بطور موفقیت آمیزی برای اندازه گیری این داروها در نمونه های بیولوژیکی و فراورده های داروئی بکار گرفته شده است. در بخش دیگر این مطالعه رفتار جذب سطحی دو داروی ملوکسیکام و کلوزاپین در سطح الکترود GC مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور ابتدا سطح الکترود GC به روش الکتروشیمیایی فعال گردیده و سپس اقدام به اندازه گیری این دو دارو به روش ولتامتری عاری سازی جذب سطحی می شود. برای فعال سازی یا اصلاح سطح الکترود‘ ابتدا به الکترود شناور در محلول بافر فسفات (۶ (pH به مدت ۴ دقیقه پتانسیل ۱/۸ ولت اعمال شده‘ سپس پتانسیل در محدوده ۸/٠− الی ۱ ولت به صورت چرخه ای تا رسیدن به یک جریان پایدار جاروب می شود. با اجرای این روش سطح الکترود فعال شده و پاسخ دهی فوق العاده ای برای مقادیر بسیار کم دارو با حساسیت بالا از خود نشان می دهد . روش پیشنهادی بطور موفقیت آمیزی برای اندازه گیری انتخابی این دو دارو در نمونه های دارویی و بیولوژیکی بکار برده شده است. پیش تغلیظ ملوکسیکام در محلول بافر فسفات (۶ (pH به مدت زمان معینی در سطح الکترود فعال شده صورت گرفته‘ سپس اندازه گیری این دارو در نمونه های دارویی و بیولوژیکی به روش LSV انجام می گیرد. منحنی کالیبراسیون به ازای ۲۴٠ ثانیه زمان تجمع‘ در محدوده غلظت ۱٠ - ٠۲/٠ میکرومولار به صورت خطی می باشد‘ همچنین محدوده خطی‘ حد تشخیص و درصد بازیافت دارو به ترتیب درنمونه ادرار‘µg mL-1 ۳۵ − ۱٠‘ µg mL-1 ۲ و (۲/۵٪ RSD ) ۱٠۵% و در پلاسما‘ µg mL-1 ۴۵ − ۱۵‘ µg mL-1 ۶ و (۱/۸٪ RSD ) ۱٠٠٪ بدست آمد. پیش تغلیظ کلوزاپین نیز به همان صورت انجام گرفته و اندازه گیری این دارو در نمونه های دارویی و بیولوژیکی به روش DPV انجام می گیرد. در این مورد محدوده خطی منحنی کالیبراسیون به ازای زمان تجمع ۲۴٠ ثانیه‘ ۱ – ۱ /٠ میکرومولار و با زمان تجمع ۶٠ ثانیه‘ ۱٠− ۱ و ۱٠٠− ۱٠ میکرومولار با شیبهای متفاوت می باشد. ‘ همچنین محدوده خطی‘ حد تشخیص و درصد بازیافت دارو به ترتیب درنمونه ادرار‘µg mL-1 ۴٠ − ۱۵‘ µg mL-1 ۴ و (۱/۸٪ RSD ) ۹۶ % و در پلاسما‘ µg mL-1 ۵۵ − ۲۵‘ µg mL-1 ۸ و (۲/۸٪ RSD ) ۹٠٪ بدست آمد.


کلمات کلیدی:
 
جداسازی جذب سطحی
ساعت ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٧ 

در مطالعات جذب سطحی بر روی سیلیکاژل و کربن فعال ، اثرات الک مولکولی با موادی که جرم مولکولی بالایی دارند، مشاهده شده است. جداسازی‌های مبتنی بر الک کردن مولکولی را می‌توان بر روی اجسام بی‌بار در جریان مهاجرت الکترو اسمزی از داخل ژل‌ها انجام داد. این اساس جداسازی‌هایی را که مبتنی بر اندازه‌های نسبی مولکول‌ها هستند، تشکیل می‌دهند و از اصطلاح صاف کردن بوسیله ژل استفاده می‌شود.

سیر تحولی و رشد

در سال 1954 ، "مولد وسینچ" نشان دادند که جداسازی‌ها مبتنی بر الک کردن مولکولی را می‌توان بر روی اجسام بی‌بار از داخل ژل‌ها انجام داد. در سال 1959 "پورات" و "فلودین" ، اصل معینی را ارائه دادند و از اصطلاح ، صاف کردن بوسیله ژل برای شرح روش خودشان در مورد جداسازی مواد مولکول‌هایی با منشاء زیستی در سیستم‌های آبی بوسیله ژل‌های پلی‌ساکارید استفاده کردند.

ولی "دترمان" در سال 1964 پیشنهاد کرد که کروماتوگرافی ژلی ( Gel Cromatography ) ، عمومی‌ترین اسم برای این شیوه است.

نکات قابل توجه این روش

در کروماتوگرافی ژلی ، فاز ساکن از یک قالب بسپار متخلخل تشکیل شده است که منفذهای آن بوسیله حلالی که به عنوان فاز متحرک بکار می‌رود، کاملا پر شده است. اندازه سوراخ بسیار مهم است چون اساس جدایی بر این است که مولکولی‌های بزرگتر از یک اندازه معین اصلا وارد سوراخ‌ها نشوند و تمام یا قسمتی از سوراخ‌ها برای ورود مولکول‌های کوچکتر آماده است. جریان فاز متحرک موجب می‌شود که مولکول‌های بزرگتر بدون برخورد با مانعی ، بدون نفوذ در قالب ژل از ستون عبور کنند، در حالی‌که مولکول‌های کوچک‌تر بر حسب شدت نفوذ آنها در ژل در ستون نگه داشته می‌شوند.

خروج اجزای مخلوط

بدین ترتیب اجزای مخلوط به ترتیب جرم مولکولی نسبی از ستون خارج می‌شوند، ابتدا بزرگترین مولکول خارج می‌شود. ترکیباتی که اصلا وارد ژل نمی‌شوند از یکدیگر جدا نمی‌شوند و همچنین مولکول‌های کوچکی که کاملا در ژل نفوذ می‌کنند، از یکدیگر جدا نمی‌شوند. مولکول‌های کوچکی که کاملا در ژل نفوذ می‌کنند از یکدیگر جدا نمی‌شوند. مولکول‌های با اندازه متوسط بر حسب درجه نفوذ آنها در قالب در ستون نگه داشته می‌شوند. اگر مواد ترکیب شیمیایی مشابه داشته باشند، به ترتیب جرم مولکولی نسبی از ستون شسته می‌شوند.

مقایسه با کروماتوگرافی تقسیمی

از اثرات جذب سطحی بر روی سطح ذرات ژل معمولا می‌توان صرف نظر کرد و در نتیجه کروماتوگرافی ژلی را می‌توان به‌عنوان نوعی کروماتوگرافی تقسیمی در نظر گرفت. مایع موجود در داخل قالب ژل ، فاز ساکن و شوینده سیالی که بقیه ستون را پر می‌کند، فاز متحرک را تشکیل می‌دهند. به‌عبارت دیگر ، یک ستون تقسیمی داریم که در آن دو فاز مایع ، متحرک و ساکن ، ترکیب یکسانی دارند.

ماهیت ژل کروماتوگرافی

ژل باید تا حد ممکن از نظر شیمیایی بی‌اثر و از نظر مکانیکی تا حد امکان پایدار باشد. مواد ژلی بصورت دانه تهیه می‌شوند و لازم است همانند رزین‌های تبادل یونی ، اندازه ذرات نسبتا یکنواخت باشد و تخلخل یکنواختی داشته باشد.

تصویر

 

نمونه

گرانروی نمونه مهم است و نباید از دو برابر گرانروی شوینده بیشتر باشد. حجم نمونه نیز مهم است. هر قدر حجم نمونه کمتر باشد، کاهش غلظت هر جزء در محلول خارج شده بیشتر خواهد بود. این اثر رقیق شدن در تصمیم‌گیری در مورد اندازه‌های ستون و نمونه باید مد نظر قرار گیرد.

کاربرد کروماتوگرافی ژلی

با اینکه این روش بیشتر برای جداسازی‌هایی در مقیاس کوچک در کارهای تحقیقاتی و تجزیه‌های روزمره بکار می‌رود، ولی کاربردهایی نیز در مقیاس بالاتر در تولیدات صنعتی دارد. کروماتوگرافی ژلی ابتدا برای جداسازی مواد مولکول‌های بزرگی که منشاء زیستی دارند، مانند پروتئین‌ها ، پلی‌ساکاریدها ، اسیدهای نوکلئیک و آنریم‌ها بکار رفت و هنوز هم بیشترین کاربرد این روش در همین زمینه‌ها است.

اخیرا جداسازی مواد و بررسی بسپارهای مصنوعی ، حدود کاربرد این روش را افزایش داده‌اند و این روش ، قسمت مهمی از تکنولوژی بسپارها شده است. نمک‌زدایی از محلول‌ها برای مثال از پروتئین‌ها، یکی از کاربردها‌ی مهم محیط‌های ژلی است.


کلمات کلیدی: